(1746-1817) - generał, Najwyższy Naczelnik Sił Zbrojnych w powstaniu 1794 r, także bohater walk o niepodległość Stanów Zjednoczonych, pochodził z drobnej szlachty z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Po ukończeniu nauki w Szkole Rycerskiej wyjechał do Francji, potem do Stanów Zjenoczonych. W 1789 r wrócił do służby w wojsku polskim, w 1792 r uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej, wsławiając się głównie w bitwie pod Zieleńcami, za którą otrzymał od Stanisława Poniatowskiego order Virtuti Militari oraz w bitwie pod Dubienką. Po przystąpieniu króla do konfederacji targowickiej wyjechał na emigrację do Lipska, gdzie stał się naczelnikiem przygotowywanego powstania. 24 marca 1794 r na Rynku krakowskim ogłosił Akt Powstania, chcąc przekształcić powstanie w walkę całego narodu, ogłosił Manifest Połaniecki (2 maj 1794). Mimo początkowych sukcesów powstanie upadło, a naczelnik dostał się do niewoli rosyjskiej, dopiero po dwuletnim więzieniu w Petersburgu ( po śmierci carycy Katarzyny II) został zwolniony i udał się na emigrację do Francji. W 1800 r opublikował broszurę zawierającą plany odzyskania niepodległości przez Polskę. Współuczestniczył w tworzeniu Legionów Polskich we Włoszech, ale rozczarowany działaniami Napoleona Bonaparte dotyczącymi niepodległości Polski wycofał się z czynnego życia politycznego, odmówił współpracy w tworzeniu Księstwa Warszawskiego w 1806-07 oraz odrzucił ofertę cara Aleksandra I Romanowa udziału we władzach Królestwa Polskiego w 1815 r, zmarł w Szwajcarii. W tradycji narodowej największy bohater Polski.
Polskie Dzieje - Historia Polski w Internecie
Autorzy tekstów: Anna i Łukasz Piernikarczyk, Przemysław Sierechan
© Copyright 2004-2010 Victoris.pl